به نام خدا 

مناجات پير انصار (قسمت پنجم)

الهي از هر دو جهان محبت تو گزيدم و جامه بلا بريدم و پرده عافيت دريدم.

يا رب ز شراب عشق سرمستم كن         وز عشق خودت نيست كن و هستم كن

از هر چه بجز عشق تهي دستم كن         يك باره  به  بند   عشق   پا  بستم   كن

الهي چون در تو نگرم از جمله تا جدارانم و تاج بر سر و چون در خود نگرم از جمله خاكسارانم و خاك بر سر.

الهي مرا دل از بهر تو در كار است و گر نه مرا دل با چكار است، آخر چراغ مرده را چه مقدار است

الهي اگر مستم و اگر ديوانه ام از مقيمان اين آستانه ام، آشنائي با خود ده كه از كائنات بيگانه ام.

الهي تا بتو آشنا شدم، از خلق جدا شدم، در دو جهان شيدا شدم، نهان بودم و پيدا شدم.

ني  از تو حيات جاودان ميخواهم         ني  عيش  و تنعم  جهان ميخواهم

ني كام دل و راحت جان ميخواهم        هر چيز رضاي تست آن ميخواهم

الهي در سر خمار تو داريم، در دل ارار تو داريم و بزبان اشعار تو داريم، اگر گوئيم ثناي تو گوئيم و اگر جوئيم رضاي تو جوئيم.

الهي بر عجز خود آگاهم و بر بيچارگي خود گواهم، خواست خواست تو است من چه خواهم.

گر درد دهد بما و گر راحت دوست         از دوست  هر آنچيز كه  آيد نيكوست

ما  را  نبود  نظر  بخوبي   و   بدي         مقصود رضاي او و خشنودي اوست

الهي بروزگارم آمدم بنده و ار با لب پر توبه و زبان پر استغفار، خواهي بكرم عزيزدار خواهي خوار كه من خجلم و شرمسار و تو خداوندي و صاحب اختيار.

الهي اگر خامم پخته ام كن و اگر پخته ام سوخته ام كن.

الهي از كشته تو خون نيايد و از سوخته تو دود، كشته تو بكشتن شاد است و سوخته تو بسوختن خشنود.

پيوسته دلم دم  ز رضاي تو زند          جان در تن من نفس براي تو زند

گر بر سر خاك من گياهي رويد          از هر برگي  بوي  وفاي تو  زند

الهي بحرمت ذاتي كه تو آني، بحرمت صفاتي كه چناني و بحرمت نامي كه تو داني بفرياد رس كه ميتواني.

الهي مكش اين چراغ افروخته را و مسوز اين دل سوخته را و مدر اين پرده دوخته را و مران اين بنده نو آموخته را.

الهي اگر تن مجرم است دل مطيع است و اگر بنده بد كار است كرم تو شفيع است.

بادا   كرم   تو  بر   همه   پاينده             احسان تو سوي بندگان آينده

بر بنده خود گناه را سخت مگير             اي  داور  بخشنده  بخشاينده

الهي قبله عارفان خورشيد روي تو است و محراب جانها طاق ابروي تو است و مسجد اقصي دلها حريم كوي تو است، نظري بسوي ما فرما كه نظر ما بسوي تو است.

الهي روي بنما در روي كسي ننگريم و دري بگشاي تا بر در كس نگذريم.

الهي بنام آن خدائي كه نام او راحت روح است و پيغام او مفتاح فتوح و سلام او در وقت صباح مومنانرا صبوح و ذكر او مرهم دل مجروح و مهر او بلانشينان را كشتي نوح عذرهاي ما بپذير و بر عيب ما مگير.

الهي اقرار كردم بمفلسي و هيچ كسي، اي يگانه كه از هر چيز مقدسي، چه شود اگر مفلسي را در نفس آخر بفريادرس.

الهي از هيچ همه چيز تواني و از همه چيز بهيچ نامئي كه گويم چنين يا چناني تو آفريننده اين و آني.

ما را سر و سوداي كس ديگر نيست         از عشق  تو پرواي  كس ديگر نيست

جز  تو  دگري  جاي  نگيرد  در دل          دل جاي تو شد جاي كس ديگر نيست

الهي اي آنكه گردون رام تقدير توست و رقبه عالميان مسخر تدبير توست و پر سركشان بسته تو و جباران شكسته تو و دوزخ زندان تو و فردوس بستان تو و در آسمانها سلطان تو و زمين بحكم و فرمان تو، در دلها پنهان تو، در آخرت عيان تو كه عبدالله عذر بكاست اما عذر نخواست.

اي واقف اسرار ضمير همه كس             درحالت عجز دستگير همه كس

از هر  گنهم توبه ده و  عذر پذير             اي توبه ده و غذر پذير همه كس

الهي بفضل خود قائمي و به شكر خود شكور، به علم عارف نزديكي و از وهمها همه دور.

 

                                                                                      برگرفته از كتاب مناجات خواجه عبدالله انصاري

                                                                                      تالیف: منصورالدين خواجه نصيري

                                                                                       گردآورنده: فرشاد رضاخانلو

                                                                                       www.javdaneh.com

 

 

 

مطلب بعد  نظر سنجی  بالای صفحه صفحه اصلی

 

 
   

نام كاربر :

کلمه عبور :

 

 

Copyright 2005 :: Javdaneh. All rights reserved.
Web Development Partner :
Design Group , Best View : 1024x768 pixels