تنفس صحیحسخنانی از اوشومراقبه

 

 

 

 

روشهای تنفس صحیح (قسمت دوم)

                                                                           قسمت اول

   

 

تنفس كامل یعنی استفاده درست از تمام اعضای تنفسی در تنفس عمیق. ندرتا ً به كتاب یا مركز آموزشی بر می خوریم كه بحث آن راجع به سلامتی و بهداشت و خوب زیستن بوده و صحبتی از اهمیت تنفس عمیق در آن نشده باشد. تنفس عمیق می تواند باعث افزایش سلامتی و طول عمر شود. تنفس ناقص و ضعیف، ضعف بدن، عصبانیت و كمبود كارایی مغز را سبب می شود. اعضایی كه در تنفس بطور  مستقیم و غیر مستقیم دخالت دارند عبارتند از: ستون فقرات، گردن، قفسه سینه، شكم، شانه ها، عضلات پشت، بین دنده، و دیافراگم. می توانیم بدن خود را به كوره ای تشبیه كنیم كه سوخت آن را از راه غذا و هوای آن از تنفس تأمین می شود و احتراق حاصل از آن ، دمای 37 درجه بدن را موجب می شود. این گرمای ثابت و ملایم كه بجز مواقع بیماری، همیشه تقریبا ً یكنواخت است، به انواع انرژی كه به همه آنها نیاز داریم، تبدیل می شود. اگر اكسیژنی كه به این كوره می رسد، مقدارش كافی و میزان سوخت آن نیز مناسب باشد، مقدار انرژی حاصل از این اشتعال نیز در حد احتیاجات ضروری ما خواهد بود. زیرا عمل تنفس یعنی كانال هدایت و جذب اكسیژن به كوره حیات.پس تنفس اگر كامل باشد، می تواند در تأمین انرژی یا نیروی حیات نقشی مستقیم و مؤثر داشته باشد.تنفس كامل هنگامی به درستی انجام می شود كه تمام بخشهای تنفسی كه به آنها اشاره شد، آماده باشند. در این حالت حجم هوای پویا و قابل تهویه شش ها بیشتر می شود، كارایی دستگاه تنفس افزایش می یابد. در نتیجه ورود اكسیژن و پی آمد آن ، ساخته شدن انرژی حیاتی در بدن افزایش یافته كه آن نیز موجب شادابی و سلامت جسم می گردد.

مركز تنظیم كننده ضربان قلب و تنفس در زیر مخچه ( بصل النخاع) قرار دارد. هنگامی كه بازده تنفس ها پایین است، اكسیژن كافی به خون نمی رسد و بصل النخاع بطور خودكار، كار دستگاه تنفس را بالا می برد تا كمبود اكسیژن تأمین شود، زیرا مراكز تنظیم كننده و حافظ حیات در مغز، در هر صورت می خواهند گرمای طبیعی 37 درجه بدن را بطور ثابت حفظ كنند. در این حالت جهت تأمین این كمبود، تعداد تنفس در هر دقیقه بالاتر از میزان عادی آن می شود، و چون كار دستگاه تنفس و قلب بهم مربوط است، تعداد ضربان قلب نیز افزایش پیدا می كند، زیرا جریان خون حامل اكسیژن اندك، باید سریع تر به بافت های بدن برسد و سرعت در رسیدن اكسیژن این كمبود را جبران می كند.بنابراین مانع از نقصان پیدا كردن حرارت كوره زندگی می شود. در این حالت دستگاه تنفس و قلب در تمام لحظات حتی در مواقع استراحت، كار سنگین و غیر طبیعی دارند. اینگونه افراد همیشه دارای تنفس های ناهنجار و تند و ضربان قلب بالا هستند و طبیعی است كه اعصاب و ذهن ناآرام و عمر كوتاه پی آمد آن می باشد.

نقطه مقابل این حالت هنگامی است كه شش ها در یك تنفس، اكسیژن كافی جذب كرده ، آن را به جریان خون می فرستند. در این حالت بر اثر ازدیاد اكسیژن، مركز تنظیم كننده یعنی بصل النخاع برای ثابت نگه داشتن حرارت طبیعی بدن، دستور كاهش فعالیت را به دستگاه تنفس می دهد و در چنین بدنی چون تنفس ها دارای بازده زیاد هستند و خود به خود در هر تنفس مقدار زیادی اكسیژن وارد خون می شود، تعداد تنفس كاهش پیدا می كند، در نتیجه تعداد ضربان قلب پایین تر از حد معمول آن می آید زیرا بر اثر رسیدن اكسیژن كافی به تمام سلولها، نیازی به سرعت بخشیدن مضاعف به جریان خون توسط كار اضافی قلب نمی باشد. به همین دلیل ضربان قلب ورزشكاران معمولاً حدود 50 تا 65 است.

با انجام دادن حركات قدرتی یا انقباضی ، عضلات جداره قلب نیز قوی می شوند كه در این حالت قلب با هر ضربان حجم زیادی از خون را به سرخرگ آئورت می فرستد كه از این طریق به تمام سلولهای بدن می رسد. در این حالت نیز همان ارتباط بین بصل النخاع و دستگاه گردش خون برقرار می شود و تعداد ضربان قلب و تنفس كاهش پیدا می كند.

نتیجه می گیریم:

1-     حرارت یا كوره زندگی تحت هر شرایط كه شده باید دمای ثابت خود را برای حفظ حیات نگه دارد، حتی به بهای اضافه كار كشیدن از دستگاههای حیاتی مثل قلب و شش.

2-    قلب و دستگاه تنفس به هر اندازه قویتر و سالم تر باشند، كاركردآنها از نظر تعداد ، كاهش پیدا می كند و برعكس .

3-    انجام دادن تمرینات بدنی و تنفسی مناسب مانع اضافه كار و فشار غیر طبیعی به دستگاههای حیاتی و مراكز حیات شده، نیروی حیاتی در مراكز حیات ذخیره شده، طول عمر مفید زیاد خواهد شد.

4-    كار دستگاه تنفس و قلب به یكدیگر مربوط بوده، كم كاری یا پر كاری هریك در دیگری اثر مستقیم می گذارد .

5-    دستگاه تنفس و قلب با سیستم عصبی و ذهن، ارتباط نزدیكی دارند و ناآرامی و آرامش یكی در دیگری اثر مستقیم می گذارد.

تنفس كامل

  • در حالیكه كف هردو پایتان بر روی زمین است، راحت بر روی صندلی بنشینید. به تنفس خود توجه كنید. بگذارید تنفستان آهسته، عمیق و آرام شود.

  • توجه كنید كه عضلات سینه و شكمتان چه كاری انجام می دهند. تنفس كامل مستلزم حركت عضلات شكم است. دستهایتان را بر روی شكمتان قرار دهید و بادكنكی را تصور كنید كه از هوا پر و سپس خالی می شود.

  • با هر نفسی كه به آهستگی از طریق بینی تو می دهید، با جلو دادن آرام شكمتان، بگذارید كه این بادكنك پرباد شود.برای این كار زیاد تقلا نكنید.

  • با احساس اینكه بادكنك شكمتان خالی از هوا می شود، نفس تان را بیرون بدهید. در اینجا نیز تقلا نكنید بلكه عمل تخلیه را به آرامی انجام دهید.

  • این تمرین را سه بار تكرار كنید. به تفاوت موجود بین دم و بازدم توجه كنید. ببینید كه نفس كشیدن به چنین روشی چه احساسی در شما ایجاد می كند.

-     اكنون این تمرین را سه بار با نفسی كاملا ً پر تكرار كنید. این بار قبل از تخلیه، نفس خود را تا سه شماره در سینه نگه دارید.

-       بعد از اینكه نفستان را بیرون دادید، قبل از نفس گیری مجدد، تا شماره ی 3 بشمارید.

تمرین تنفس كامل باعث بهبود عمل گوارش و خوابی راحت می شود. هر زمان كه به آرامش یا به ذهنی روشن و واضح نیاز پیدا می كنید، یا هر زمان كه در وسط یك پیاده روی سریع برای نفس گیری توقف می كنید این تمرین را انجام دهید.این تنفس وانهادگی عضلات شكم را باعث می شود.وضعیتی كه ما به بدن خود می دهیم منعكس كننده ی خلق و خوی ماست. دارا بودن وضعیت بدنی با عضلات شكمی وانهاده باعث می شود كه شما آرام و متعادل باقی بمانید، عمیق تر نفس بكشید و گرانیگاه بدنتان را در زیر ناف خود حفظ كنید .

 

(در هفته های بعد مطالبی راجع به تنفس تعادل بخش و تنفسی که باعث طراوت بخشیدن دوباره به بدن می شود خواهید خواند)

 

 

مطلب بفرستید مطلب بعد بالای صفحه صفحه اصلی
         
         

نام كاربر :

کلمه عبور :

 

 

Copyright 2005 :: Javdaneh. All rights reserved.
Web Development Partner :
Design Group , Best View : 1024x768 pixels